[Diary] Go to Bought A Fabric Again & Again!

2009-01-28 01:50

เมื่อวันจันทร์ไปพาหุรัดมา เนื่องจากว่านัดจ๊ะไว้
แต่สุดท้าย จ๊ะก็โทรมาถามว่า "ร้านที่พาหุไม่ปิดเหรอ?" เลยบอกจ๊ะไปว่า "งั้นเดี๋ยวหยกไปเดินดูของก่อน ถ้าได้ผ้า จะโทรบอกให้จ๊ะมารับแล้วกันนะ?" ราว ๆ นี้
สุดท้าย... ร้านมันก็ปิดเป็นส่วนใหญ่นั้นแหละนะ...
ตอนนั้น ได้ผ้ามาแค่ 2 ชนิด คือผ้าเขียวตัดกั๊ก กับผ้าขาวทำเชิ้ตกับพวกสีขาวของอลิซ...
แต่ไม่รู้เพราะว่าเราผิดเอง หรือไอคุณพนักงานมันเหนื่อยเพราะต้องมาทำงานวันหยุด
ถามอะไรไปพี่แกก็ตอบแบบอุ้อี้ ๆ เป็นเพราะว่า เค้าใส่ที่ปิดปากอยู่ด้วยแหละ มันเลยฟังไม่ชัด
พอเราถามไปว่า "อะไรนะค่ะ?" เค้าก็ตอบกลับมาแบบไม่พอใจ (ตามสไตล์)
เซงเหมือนกัน (หวะ) ค่ะ....

แต่พ่อแก้วแม่แก้วเอ๋ย... 2 ชนิด ผ้าแค่ 2 ชนิด อิฉันเสียเงินไปราว 600 กว่าบาท.... 2 ชนิดเองนะ!!!

ขากลับ กลับถึงบ้านอย่างเนือย ๆ สุดท้าย พี่ก็โทรมาถามว่าอยู่ไหนแล้ว (เค้าจะเรียกออกมากินข้าว เพราะทุกคนอยู่โรงงาน และกำลังออกจากโรงงานเข้าเซนทรัลกัน) ก็เลยตามออกไปหม่ำด้วย (จริง ๆ เครียดขากลับซื้อข้าวเหนียวหมูปิ๋งกินไปแล้ว) วันนั้น ปะป๊าก็ช็อปปิ๊งปลาคาร์ฟญี่ปุ่น (ของแท้ ๆ เลยนะ 55) มาอีก 6 ตัว คุณพ่อจะกลายเป็นนักเล่นปลาคาร์ฟจริง ๆ จัง ๆ ไปซะแล้ว *หัวเราะ* แต่เสียดาย ยังไม่เห็นเลยว่าเป็นพันธุ์แบบไหนบ้าง

พอกลับถึงบ้านก็นั่งเล่นคอมไปเรื่อย จนถึงเวลาก็อาบน้ำนอน (ทั้ง ๆ ที่ควรเอาเวลาตรงนั้นมาทำแพทเทินเน๊อะ? 555)
ช่วงนี้รู้สึกว่า... น้ำหนักเริ่มขึ้นอีกแล้วหละ กินอย่างเดียวเลย
รู้สึกว่าช่วงนี้จะมีคติที่ว่า "เครียดแล้วต้องกิน"
แล้วก็เครียดบ่อย เครียดเยอะซะด้วยสินะช่วงนี้.. 555
วันต่อมา นัดเจอจ๊ะประมาณบ่ายที่พาหุ
เจอกันที่เคเอฟซี แล้วคุยเรื่องชุดที่จะจ้างแม่จ๊ะตัด แล้วก็ถามเรื่องจำนวนผ้าที่ต้องใช้ในแต่ละตัว
โอ๊วแม่เจ้า คุยแค่นี้ ท่าทางกินเวลายาวนานหลาย เพราะเราไปต่อกันที่ร้านแมค (เพราะไม่รู้จะกินอะไรที่เคเอฟซี)
หลังจากหม่ำเสร็จ ก็เริ่มตะลอนซื้อผ้า

ได้ผ้ามาอยู่ไม่กี่ชนิด แค่กางเกงกระต่ายขาว เสื้อเชิ้ตแมวด้านใน เสื้อเชิ้ตคนขายหมวกด้านใน ผ้าชุดหมีแฝดผู้หญิง กับกางเกงแฝดผู้ชาย แล้วก็กุ้นไฮโซเดินเส้นสำหรับตัวชุดของแฝดทั้งสอง... ทั้งหมด กินดิฉันไปพันกว่าบาท (ถึง 2 พันเปล่าฟ่ะ? จำไม่ได้)

แต่เดินกันไปไม่เท่าไหร ร้านก็เริ่มปิดเอาซะแล้ว งงเลยทีเดียวเชียว
ก่อนขากลับ ก็แวะหม่ำก๋วยเตี๋ยวข้างทาง รู้สึกว่าร้านนี้ไม่ค่อยแจ่ม แต่ก็... กินได้สำหรับหยกแหละนะ... (ทำไมหมู่นี้กินก๋วยเตี๋ยวข้างทางรสชาติไม่แจ่มเลย)
จ๊ะหม่ำไม่หมดเพราะปวดท้อง (กินต่ออาจจะแย่ได้) หยกเลยเก็บพวกเครื่องแทน 55 (กิยเส้นไม่ไหวเหมือนกัน)
จริง ๆ ก็อยากกินเส้นให้หมดนะ แต่รู้สึกว่า มันขมไงไม่รู้อะ เลยคิดว่า ไม่กินดีกว่า

ขากลับบ้านก็แยกย้ายกับจ๊ะตรงทางแยก (เพราะจ๊ะขึ้นรถอีกที่นึง)
รอรถเมลล์นานอย่างแรง (หมู่นี้ทำไมมาช้าจัง )
พอได้ขึ้นแล้ว ซักพักหม่าม๊าก็โทรมา (แล้วให้พี่คุยมั๊ง?) ว่าอยู่ไหนแล้ว พอดี พวกเขาไปกินสุกี้หมูกระทะกัน
ดังนั้นก็เลยลงกลางทางก่อนถึงบ้านไปกินด้วย (โห๊ว ขอบคุณมาก แต่จริง ๆ แอบอิ่มอย่างแรง)
แต่ก่อนถึงป้ายนั้น โทษทีเหอะค่ะ... ดิฉันลงผิดป้ายรถเมลล์
แต่จริง ๆ อีกป้ายเดียวก็ถึงนะ แต่ก็ขึ้นรถเมลล์เอา เพราะรู้สึกว่า "มันไกลมากกก"
และในที่สุด ก็ไปถึงร้านอาหารโดยสวัสดิภาพ....

พอกลับถึงบ้าน ก็นั่งเล่นคอม (อีกแล้ว?)
แล้วก็เริ่มทำแพทเทินชุดหนอนใหม่ (ของเก่ามันไม่แจ่ม)
แต่ก็ทำไปได้แค่นิดเดียว (ตัวเสื้อท่อนบนกับปก) ก็เลิกทำแล้วมานั่งปรินท์ภาพแฟชแพทเทินกับนั่งอัพไดอารี่นี้แล....

พรุ่งนี้... ต้องเข้าพาหุอีกแล้วเจ้าค่ะ
แล้วก็ไปตัดชุดต่อ ขอบคุณใบตองมาก ๆ ที่จะไปเป็นเพื่อน
ช่างเป็นเพื่อนที่ดีจริง ๆ *กอดแน่น ๆ*


ความคิดเห็น

  1. bananaleaf | URL | -

    No title

    ร้านที่พนักงานมีผ้าปิดปาก วันนี้ไปเห็นพอจะรู้เลยเเฮะว่าร้านไหน เป็นพวก'เครียดแล้วกิน' เหมือนกันเลยฟร่ะหยก me/ อ้วนด้วยคน ช่วงนี้กินแต่เเป้ง กร๊ากกกกก

    ปลาคาร์ฟ สวยนะ สง่าดี แต่มันเรื่องมากอีตรงออกซิเยนนี่แหละ!!

    me/ กอดดดดดดด ไม่เป็นไรฮ้า
    มีอะไรเรียกตัวได้ตลอดนะฮ้า~~~

ลงความคิดเห็น

(ความคิดเห็น:編集・ลบに必要)
(เจ้าของบล๊อกนี้เท่านั้นที่อ่านได้)

trackback

この記事のtrackback URL
http://yolkler.blog126.fc2.com/tb.php/14-e9fe61db
この記事へのtrackback: