[Diary] freshy?

2009-06-02 04:12

สวัสดีค่ะทุกท่าน
นี้คือประสบการณ์ใหม่ของคุณหยก 5555555555
เฮ๊ย มันใหม่จริง ๆ นะ!!!

เอาหละ ตอนแรกก็ต้องขอเกริ่นก่อนว่า
วันนี้นัดเจอเพื่อนเพื่อเอาเสื้อเชิ้ต แล้วก็ถ่ายภาพ (ตามรีเควส) ของเพื่อน
คุณเพื่อนนิยมเด็กโชตะโมเอะค่ะ
ไอหยกเลยใส่เอี้ยม (ขาสั้น) เสื้อกล้าม คลุมด้วยเสื้อเจ็กเก็ตตัวลอย (ชุดทีสิทตัวเอง)
กับถุงเท้ายาวถึงใต้เข่า รองเท้าสีดำเชือกมุกสะท้อนแสง (หรือกากเพรช?)

ปกติแต่งแบบนี้คนก็มองอะนะ ประมาณว่า "มึงไม่ดูอายุตัวเองเลยเหรอไง?" 5555
แต่ดิฉันมั่นค่ะ!! (จริง ๆ คือขี้เกียจหยิบเสื้อเปลี่ยนต่างหาก มันลำบาก)

ขากลับมาที่สยาม ไปหม่ำข้าว พอหม่ำเสร็จก็ 5.30 กว่าได้แล้ว
ไอหยกก็กับคุณเพื่อนก็ต้องแยกย้ายกันกลับบ้าน
ในขณะที่เดินไปที่ป้ายรถเมล์นั้น ได้เดินผ่ายฝรั่งคนนึง (นิโกร)
แล้วไอหยกก็เดินผ่านมาเรื่อย ๆ จนถึงป้ายรถเมล์นั้นแหละ
เสร็จแล้ว ก็รู้สึกว่า เหมือนมีคนมาคุยด้วย (พูดตามตรงว่าตอนแรกไม่รู้เลยว่าเขามาคุยกับเราอะ)
พอหันไป เค้าก็ถามประมาณว่า "ที่นี้มีสายไหนไปสีลมบ้างหมาย?" เราก็ไม่รู้ เลยตอบไปว่า "ไม่รู้เหมือนกันค่ะ" (เค้าพูดไทยได้นะ)
เสร็จแล้ว เค้าก็ถามมาว่า "ที่นี้สาย 36 ผ่านหรือเปล่า?" เราก็ไม่รู้อีกนั้นแหละ......
แต่เนื่องจากว่าเราเป็นคนดีไง อยากช่วย เลยหันไปมองป้ายด้านหลัง (ปกติตามป้ายรถเมล์มันจะมีเขียนว่าสายไหนผ่านบ้าง) แต่ก็ไม่เห็นว่ามันจะมีเลข 36 เลย เลขบอกไปว่า "ไม่หน้าจะผ่านนะ" (ก็มันไม่มีเลขโชว์นิหว่า)
แล้วบังเอิญเราก็มองไปเห็นฝั่งตรงข้ามรถเมล์สาย 36 มันวิ่งอยู่ เลยบอกว่าอีกไปว่า "ผ่านค่ะ" เพราะฝั่งโน้นมันมี
เค้าก็บอกว่า คนที่ฝั่งโน้นบอกให้มาขึ้นฝรั่งนี้ เราก็ อือ ๆ ออ ๆ ตามประสาไป
แล้วไอหนุ่มฝรั่งก็ชวนไอหยกคุยค่ะ......
คือ มันพูดเสียงเบามากอะ แบบ ระดับเสียงปกติสำหรับคุยในห้องเงียบ แต่ที่นี้มันริมถนนนะ รถเสียงดัง
อีกอย่าง เหมือนเราไม่ค่อยอยากจะยุ่งด้วยเท่าไหรแล้ว (บรืออออ)
มันก็พูดประมาณว่า อยู่นี้เฟชชิ่งนะ (เฟชชิ่ง เฟรนรี่ อะไรซักอย่าง เอาเป็นว่าไม่ได้ด่า)
เราก็ เหอ เหรอ? แล้วก็ขอบคุณพร้อมยิ้ม (แหย ๆ)
พอชมไปได้ซักพัก มันก็ขอเบอร์ (เอาไปทำเตี่ยวะ) คือ ไม่อยากให้อะ มันก็ประมาณว่า ไอชอบคุณอะ คุณเฟชชี่ (เฟชชิ่ง?) นะ ไอไลค์ยัวร์สไตล์ เราก็ เหอะ ๆ แล้วก็ยิ้ม (แหย ๆ อีก)
สุดท้ายก็ต้องให้เพราะตัดรำคาญ มันก็โทรมามิสคอลล์ (ประมาณว่า เบอร์ไอนะ)
แล้วมันก็ชวนคุย บ้านยูอยู่หนาย? (จะรู้ไปทำไม?) ก็เลยตอบไป
มันก็บอกว่าเนี๊ยะ ไออยู่สีลม ทำงานอยู่ แล้วยูหละ ทำงานอะไร (คือ ตรูยังไม่ทำงาน) เลยตอบไปประมาณว่า รับออร์เดอร์ตัดชุดดีไซน์
แล้วเขาก็ถามถึงพ่อแม่ว่าอยู่ไหน? เลยตอบไปว่าอยู่ด้วยกัน (เผื่อมันจะได้เลิกลาไป 55)
มันก็บอกว่าพ่อแม่มันอยู่เมกา (เออ เหรอ) แล้วก็ถามถึงอายุ เลยตอบไปว่า 24
ฝรั่งดูตกใจมาก 555555555
แล้วมันก็บอกว่า ไอ 23 ยู 24 ไม่เป็นไรต่างกันแค่ปีเดียว
แล้วมันก็พยายามนัดเจอกันครั้งต่อไป ถามช่วงเวลาว่าง... โครตไม่อยากตอบเลยสิ พระเจ้า เลยบอกว่า ว่างตอนดึก ๆ (ก็ว่างจริง แต่ออกมาไมได้หรอกนะ) แล้วมันก็บอกว่า พรุ่งนี้ไอไปตราด (หรือที่ไหนซักที่) เจอกันไม่ได้ แต่ถ้ามะรืนนี้ก็ได้ (หรืออะไรซักอย่าง) เราก็ เหอ เหรอ? แล้วก็ยิ้ม (แหย ๆ อีกรอบ)
แล้วมันก็ถาม ยูชอบเมกาไหม? (หัวเราก็คิดไปถึงเฮตาเลีย < โครตไม่เกี่ยว 55)
เลยตอบไปว่าชอบ แล้วมันก็ถามว่าชอบรัฐไหน? (เออ ตรูไม่รู้ ไม่ได้ศึกษาไม่เคยไป)
เลยอำ ๆ อึ้ง ๆ ไปแล้วตอบว่าไม่รู้ไม่เคยไป มันก็พูดชื่อรัฐมาบรา ๆ ๆ ๆ ๆ
สุดท้ายไอหยกเลยตัดสินใจตอบไปว่าฟอริด้า (หรือเปล่า? ลืมไปแล้ว)
มันก็ตอบว่า กู๊ดบลีช เราก็ อือ ๆ แล้วก็ยิ้ม (แหย ๆ อีกรอบ)
แล้วมันก็บอกว่า เนี๊ยะ ถ้ายูไปเมกากับไอได้นะ (โห๊ ได้ข่าวว่ารู้จักกันข้างถนน มึงจะชวนตรูไปเมกาแล้วเหร๊อ? โอ๊ย สยองมาก)
ตอนนั้นนี้แทบภาวนาให้มีคนโทรศัพท์เข้า (แต่ก็ไม่มี เลยต้องทนคุยต่อไป)
คุยไป ๆ มา ๆ (ก็ไม่ได้อะไรเท่าไหร)
แต่ก็มีช่วงนึงที่ถามฝรั่งไปว่า แล้วคุณอยู่ไทยมากี่ปีแล้ว? เขาก็ตอบว่า 2 ปี (ที่ถามเพราะอยากรู้ เพราะภาษาไทยชัด)
แล้วซักพัก รถเมล์สายนึงก็ขับมา (แต่ไม่ใช่ 36 หรอกนะ) มันก็ถามว่าคนนี้ผ่านสีลมหรือเปล่า? (โอ๊ย ไม่รู้เว๊ย)
แล้วเหมือนกับเจ้าตัวคงนึกได้แหละว่าผ่าน เลยลาไปขึ้นรถเมล์
แล้วรถเมล์เจือกขับช้าตอนผ่านหน้าตรูไง...
ไอหยกเลยต้องโค้งทักทายไป (ติดหนะ) มันก็ทำมือว่า "โทรศัพท์" คงประมาณว่า "แล้วคุยกันในโทรศัพท์นะ"

หลังจากนั้นไอหยก... รีบไปนั่งแล้วโทรหาเกะในทันที 55555555
ดิฉันไม่ไหวแล้วค่ะ อัดอ๊านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
แล้วมันก็โทรมา แต่เราก็ไม่รับ 555 ไม่อยากรับ คุยกับเพื่อนอยู่ด้วย 555
แบบว่า ตอนนั้นรู้สึกผิดมาก ๆ ที่แต่งตัวดีออกจากบ้าน (หรืออาจจะกระชากวัยมากเกินไป)
ทีหลังใส่เสื้อผ้าโทรม ๆ กับรองเท้าแตะเหมือนเดิมก็คงดี...

พอถึงบ้าน มันก็โทรมาอีก แล้วก็บอกว่า ไอโทรไปแล้วยูไม่รับ
เราเลยบอกไปว่า พอดีคุยกับเพื่อนอยู่
มันโทรมาแล้วก็บอกว่าตอนนี้อยู่ที่ทำงาน จะคุยเรื่องนัด ว่างเมื่อไหร?...
เออ ไม่อยากจะอะค่ะ....
มันยังสติวคะยั้นคะยอ จนสุดท้ายเลยบอกไปว่า ตอนกลางคืนหนะว่าง แต่ออกไม่ได้ เพราะที่บ้านไม่ให้ออก
ส่วนกลางวันไม่รู้ไม่ชัวร์และไม่แน่นอน (แต่เราก็ไม่ได้พูดแบบนี้หรอกนะ ประมาณว่าไม่อยากทำร้ายน้ำใจ ส่วนใหญ่จะอ้ำอึ้ง เพราะทำอะไรไม่ถูก)
ช่วงนี้เหมือนหยกจะถามไปว่ายูทำงานที่ไหนมั๊ง? ได้คำตอบมาว่าทำจิลเวอร์รี่ (ส่วนไหนก็ไม่รู้)
มันก็บอกว่า ตอนแรกไอคิดว่ายูเป็นคนตรง ๆ ซะอีก (ก็ตรงจริง)
แต่ตอนนี้กับตอนนั้นยูพูดไม่เหมือนกันเลย
เราก็ เห๊อ อยากให้ตรงใช่ไหม?
เลยบอกไปว่า ตอนนี้หนะ โลกเรามันอันตรายนะ แล้วตัวเราเนี๊ยะ เป็นผู้หญิงด้วย
แล้วก็พูดไปประมาณว่า คุยกันผ่านโทรศัพท์ไม่ได้เหรอ? หรือเน็ท (เอ็ม) ก็ได้ ทำไมต้องนัดเจอ
มันก็บอกว่าอยากเจอ (ฝรั่งคงชอบเจอหน้าคุยมากกว่า แต่อิฉันรู้จักคุณไม่กี่นาทีแล้วให้นัดเจอกันก็น่ากลัวไปหน่อยนะ)
มันก็เถียงกลับมาประมาณว่า ที่ไอทำงานอยู่ ผู้หญิง 50 คนยังทำงานกับผู้ชาย 200 กว่าคนได้เลย
อ่าวท่าน... นั้นมันทำงาน...
สุดท้ายมันเลยตัดบทว่า ถ้ายูว่างเมื่อไหรก็โทรมาแล้วกัน
เราก็ อ๊ะ อือ โอเค (ด้วยเสียงไม่อ้ำอึ้งเหมือนตอนแรก)
แต่ไม่รู้ว่ามันได้ยินหรือเปล่าหนะสิ 555 เพราะพูดจบปุ๊บก็ ตืด ตืด ตืด ตืด เลยอะ
....มันงอน....
มันเลยทำให้เรารู้สึกผิดซะงั้น......

เอาเถอะ ก็ดีแล้ว เพราะมาดีมาร้ายหรือเปล่าเราก็ไม่รู้
โฮ๊กกกกกกกกกกกกกกก ประสบการณ์แปลกใหม่ครั้งที่ 2 (สำหรับการมีฝรั่งมาขอเบอร์) แต่แปลกใหม่ครั้งแรกกับการที่ขอเบอร์แล้วโทรมาจริง orz


ความคิดเห็น

  1. bananaleaf | URL | -

    No title

    freshy>>> มันจะชมว่าดูเด็กๆน่ะสิ!!!
    ทีหลังให้เบอร์มั่วๆไปเห๊อะะ =[]= เท่าที่อ่านดูไอ้ฝรั่งนี่เกรียนมากๆ มารยาทสากลมันยังไม่มีเลยเธอ ตามนัดจิกๆๆๆ พอไม่ได้แล้วมางอนเองแบบนี้
    มีสิทธิอะไรมางอนวะ!! ไม่ต้องรู้สึกผิดหรอก มันแเกรียนเอง ชอบแถไปเรื่อยอีกตะหาก

    แต่งตัวดีออกจากบ้านน่ะ แต่งไปเห๊อะะะะะ!!!
    ส่วนไอ้พวกที่มาเกรียนก็อย่าไปยอมให้มันเกรียนใส่ไง 5555+
    ต่อไปบอกมันว่า "Mind your own business!!"(อย่าเสือกเรื่องของกรู!) รับรองสงบ 55+

ลงความคิดเห็น

(ความคิดเห็น:編集・ลบに必要)
(เจ้าของบล๊อกนี้เท่านั้นที่อ่านได้)

trackback

この記事のtrackback URL
http://yolkler.blog126.fc2.com/tb.php/146-29b247f9
この記事へのtrackback: