[Cosplay] Cosplay Summer Competition# 1

2009-07-27 15:31

เซทนี้คอสไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้วตอนวันเสาร์
เนื่องจากว่าความอยากส่วนตัวที่จะส่งประกวดภาพคอสเพลย์
แต่ว่า การศ๊กษาตัวละครแล้วทำให้เหมือนเนี๊ยะ มันยากจริง ๆ นะ (ถึงจะคอสมาแล้วถึง 7 ปีก็เหอะ) orz
และทั้ง ๆ ที่คิดว่าตัวเองเนี๊ยะ ต้องคอสทาเครุได้แน่ ๆ (มั่นใจสุด ๆ)
เพราะเท่าที่จำความได้ว่า ตัวเองเวลาทำหน้าเครียด ๆ หรือหน้าแนวไม่ยอม ๆ จะออกมาเหมือนโดนกลั่นแกล้งเกือบจะทุกครั้งไป orz
แล้วทาเครุเนี๊ยะ หน้าก็อ๊างซะ 555 คิ้วเครียดตลอดเวลา หน้าเครียดอยู่ตลอด เลยรู้สึกว่า "ฉันต้องทำได้แน่ ๆ"


หน้าเครียดใฃ่ไหมหละ? น่ารักใฃ่ไหมหละ? Credit Mauitart

แต่ดิฉันคอสไม่ได้วะค่ะ!!!
ทั้ง ๆ ที่เป็นคาแรคเตอร์ที่รู้สึกว่า "ชอบมาก" ในเซทบีเจดีของเจ้าของดีเอนั้นแท้ ๆ
ทั้ง ๆ ที่คิดว่าตอนแรกว่า "ทำได้ชัวร์" แท้ ๆ
แต่กลับกลายเป็นคาแรคเตอร์ที่คอสได้... ยากที่สุด ในความรู้สึกเลยหละ
คิดฉากกันหัวปูดกับดีเคกันสองคน
ทั้ง ๆ ที่คิดว่าจะถ่ายกินฉากมาถ้วยแท้ ๆ แต่กลับไม่มีภาพไหนที่มีฉากที่หามาเลยซักกะผืก...
แต่ว่า... วันที่ไปไพรเวทกันถึงจะเหนื่อยแต่ก็สนุกมาก ๆ เลย
อันดับแรกก็ต้องขอบคุณดีเคมาก ๆ ที่เสียสละเวลามาเป็นตากล้องให้ด้วย (ถ้าไม่มีดีเคคงไม่มีภาพสวย ๆ แบบนี้จริงจัง) ขอบคุณที่มารับมาส่ง แถมหาบ้านหลังใหม่ให้มจจิเวลาขนย้าย (มันคงดีใจน่าดูที่ไม่ต้องอยู่ในตะกร้าที่ขยับไม่ได้ 555)

ตอนนี้ไหน ๆ ก็อัพภาพขึ้นดีเอไปหมดแล้ว (สำหรับทาเครุ)
ก็แปะมันอีกรอบตรงนี้เลยแล้วกัน X3


โดยส่วนตัวภาพนี้เป็นภาพที่ชอบที่สุดเลย (มองดี ๆ หน้าเครียดด้วยนะ 555)
แล้วก็เป็นภาพที่มองเห็นขนตาตัวเองชัดเจนดี (เป็นพวกชอบขนตาเด๊ง ๆ แต่ตัวเองเป็นพวกขนตาสั้น 55)



ภาพนี้ต่างชาติทักกว่าปากแดง
จริง ๆ ก็แค่เพราะว่าถ่ายในที่มืด แสงเหลือง ปากเลยแดงก็เท่านั้นเอง

หลังจากถ่ายภาพเซทนี้เสร็จเป็นที่เรียบร้อย
ก็ออกจากอิมโพเลี่ยมกับดีเคไปหาริโอะที่เซนเวริด์เพื่อทานอาหารต่อ
ไปจบลงที่ร้านซูชิที่ยังไม่เคยกิน
ร้านนี้ดีเคกรันตี (เขียนยังไงเนี๊ยะ?) เรื่องความอร่อย
แล้วเคยได้ยินชิงบอกว่าขนมหวานร้านนี้สุดยอดมาก
ทานทั้งหมด 3 คนก็ 27 จาน (จริง ๆ 26 แต่ดีเคอยากได้เลข 27 เลยสั่งเพิ่มอีกจาน)
ไม่ได้รู้สึกอิ่มจนพุงแทบแตกแบบนี้มานานมาก ๆ แล้ว (ตั้งแต่สมัยซิสเลอร์มาเปิดสาขาใหม่ ๆ)
อิ่มแบบแทบลุกเดินไม่ได้ (ปวดท้องชะมัด)
พอกินกันเสร็จเป็นที่เรียบร้อย ริโอะก็แยกตัวกลับ หยกกับดีเคเลยเดินไปส่งริโอะถึงทางออก ก่อนที่จะแวะไปร้านการ์ตูน เข้าห้องน้ำ แล้วก็ออกมาถ่ายภาพต่อ (แบบว่า ไพรเวทระเบิดระเบ้อ)
ตอนนั้นรู้สึกเจ็บตาแบบไม่ไหวแล้ว (คอนแทคมันตายไปแล้วแต่ก็ยังฝืนอยู่หนะ)
เลยรู้สึกว่าล้าขึ้น 3 เท่าตัวทีเดียวเชียว
ตอนแรกคุยกันว่าจะถ่ายตรงสกายวอร์ค แต่สุดท้ายก็ไม่ไหวไปจบลงที่ลานจอดรถกันแทน


ก็เลยได้เป็นภาพนี้มา (กับภาพปากแดงด้านบน)
หลังจากถ่ายเสร็จก็ขึ้นรถกลับบ้านดีเคแล้วถ่ายต่อ (ห๊า ยังจะถ่ายกันต่ออีก 555)
ได้ภาพหวิวมาหลายภาพ แต่ส่วนตัวไม่ค่อยชอบเท่าไหรแฮะ 555
อาจจะเป็นเพราะว่าตัวเองตอนนั้นล้าสุด ๆ แล้วด้วยมั๊ง? (มันล้ามาก ๆ เลยนะ)
พอถ่ายเสร็จ ก็ล้างหน้าขอพักหละ เพราะตอนตี 5 ต้องตื่นขึ้นมาถ่ายรูปอีก
พอล้างหน้าถอดคอนแทคเสร็จก็ขอพักโดยอ่านการ์ตูน (เกย์) มาราธอน 555
(รู้สึกไปบ้านใครก็ไปสูบการ์ตูนเกย์เค้าอ่านตลอด)
พออ่านเกือบจบหมด ก็รู้สึกง่วงนอนมาก เลยหยุดแล้วหลับไป
ตื่นขึ้นมาอีกทีเพราะมจจิทำเสียงดัง เลยต้องลุกขึ้นมาจัดการกับมันก่อน
หันไปมองทางหน้าต่าง (ที่มีผ้าม่านปิดอยู่)....
ฟ้ามันสว่างแล้วค่ะ
แล้วที่คุยว่าจะถ่ายตอนพระอาทิตย์ขึ้นนี้ทำไมกลายเป็นอย่างนี๊!!
ไอหยกและดีเคหลับเป็นตายไม่รู้เรื่องทั้งคู่ orz

พอเห็นเป็นแบบนี้หลังจากนั้นเลย... ชิว....
หลับต่อตื่นอีกทีก็เที่ยง แล้วตอนบ่ายค่อยลุกขึ้นไปอาบน้ำ orz
กว่าจะเริ่มแต่งหน้าก็บ่าย 4 ได้หรือเปล่า? รู้แต่ว่ากว่าจะออกจากบ้านไปถ่ายรูปลูคัสก็ปาไป 6 โมง ทุ่มนึงเห็นจะได้
นี้มันชิวมาก ชิวกว่าวันแรกซะอีก (วันแรกแต่งหน้าแต่งตัวตอนช่วงบ่าย 3)


to be continue...


ความคิดเห็น

    ลงความคิดเห็น

    (ความคิดเห็น:編集・ลบに必要)
    (เจ้าของบล๊อกนี้เท่านั้นที่อ่านได้)

    trackback

    この記事のtrackback URL
    http://yolkler.blog126.fc2.com/tb.php/158-cb57d60b
    この記事へのtrackback: